slogan

Handig te weten

vlinder1Voor een overleden kindje geboren vanaf de 24ste week, is aangifte bij de Burgerlijke stand verplicht. Dit moet binnen 3 dagen aangegeven worden door de moeder, partner of iemand die bij de bevalling aanwezig is geweest.
Aangeven doe je bij de Burgerlijke stand in het gemeentehuis van de plaats waar het kindje geboren is. Er wordt een "akte van levenloos geboren kind" meegegeven.
Wanneer het kindje geleefd heeft en daarna overleden is, wordt er een "akte van geboorte en overlijden" geschreven.
Het begraven of cremeren gebeurd niet eerder dan 36 uur na het overlijden en uiterlijk op de 5de dag na het overlijden.
Er wordt niet begraven of gecremeerd op zondag en algemeen erkende feestdagen.vlinder2

Wat moet je meenemen naar het gemeente huis om je kindje aan te geven.

  • Geldig legitimatiebewijs van de moeder en vader. (Paspoort of identiteitskaart)
  • Het trouwboekje als de moeder getrouwd is. (Ook voor bijschrijving van het kindje)
  • Een verklaring waaruit blijkt, dat het kind levenloos geboren is.(Vraag erom bij de arts, als het vergeten wordt). Deze verklaring is ook te gebruiken/nodig als je zelf een begrafenis of crematie regelt. In deze verklaring staat o.a. hoe oud je kindje is en geeft deze af aan de beheerder van begraafplaats of crematorium.
  • Een voornaam van je kindje. (En je kan kiezen of het de achternaam van de moeder of vader krijgt, bij ongehuwden moet de vader dan wel het kindje erkennen)

vlinder3Je krijgt dan bij de Burgerlijke Stand een brief mee met de toestemming om te het kindje te mogen begraven of cremeren.
Deze geef je af aan de begrafenisondernemer of als je het zelf regelt aan de beheerder van een begraafplaats of crematorium.
Wanneer jullie besloten hebben om je kindje aan de wetenschap af te staan, krijg je een brief mee van de Burgerlijke stand met daarin de vrijstelling van begraven of cremeren.
Dan is er geen begrafenis of crematie meer mogelijk.

Wanneer je kindje geboren wordt vóór de 24ste week, hoef je het kindje niet aan te geven bij de Burgerlijke stand.
Dit is dan niet verplicht, het mag wel.

Wanneer je toch zou willen dat je kindje wordt ingeschreven in het Bevolkingsregister, zijn ze dit verplicht te doen bij de Burgerlijke stand.

Je kan dus ook om een "akte van overlijden" vragen als je die wilt hebben, men weet alleen niet precies bij hoeveel weken dit verplicht is af te geven.
Je kunt je kindje zelf bijschrijven in het paspoort. Je kindje krijgt een identiteit, het is een klein mensje wat bestaan heeft.vlinder4

Vóór de 24ste week levenloos geboren, mag je het kindje meenemen naar huis (als je in het ziekenhuis bevallen bent) en als je dat wilt in je eigen tuin begraven.
Vanuit het ziekenhuis neem je het kindje al mee in een korfje of iets dergelijks, wat je thuis neerzet (opbaren) met een koelelement eronder, dat in de vriezer ingevroren is geweest.
Wat je ook kunt doen, je kindje in de ijskast leggen/zetten, bv. gedurende de nacht en overdag om een aantal uur.
Dit gehoord te hebben uit verhalen van mensen dat dit heel gewoon is te doen, je kindje is bij je en iedereen die er betrokken bij is kan er bij zijn in de huiselijke sfeer om afscheid te nemen op je eigen
manier. Voor deze kindjes is niets verplicht of verboden.

Wanneer je kindje na de bevalling nog geleefd heeft en daarna is overleden, wordt bij de aangifte een "akte van geboorte- en een van overlijden" uitgeschreven.
Zelf mag je kiezen wat je wilt doen. Eigenlijk zou dat ook zo moeten in het ziekenhuis, maar dat gebeurt alleen als je daar zelf om vraagt.
Zelf of samen met iemand het initiatief nemen om te zeggen/vragen wat je wilt. Als je hierover niets vraagt, dan regelt het ziekenhuis het zelf.
Over het algemeen geven ze een formulier (verklaring ) af die je moet invullen en moet ondertekenen. Doe dit samen met je partner, ouders of vriend/in, omdat jezelf misschien niet alert genoeg bent bij het lezen en in vullen van het formulier. Na zo een gebeurtenis kan je wel eens heel anders reageren dan dat je van je zelf verwacht had. Daarom is het fijn er iemand die je kent bij te hebben.

Er wordt in dat formulier (verklaring) gevraagd of je afstand wil doen van je kindje.
Als je voor afstand kiest dan blijft je kindje in het ziekenhuis. Dat zou kunnen wanneer je er bv. van afziet om het zelf met partner of familie de begrafenis of crematie te regelen, omdat er al zoveel op je afkomt en er veel geregeld moet worden, dat je daardoor niet bij machte bent om het allemaal zelf te doen. Er wordt in de meeste ziekenhuizen een mogelijkheid geboden om het kindje dan met andere kindjes (collectief) te
cremeren, met een dienst die je dan bijwoont.
Dit geld ook voor kindjes die geboren worden na de 24ste week. Wanneer je het wel zelf wil doen maar er toch tegenop ziet, je kan er geen puf voor hebben om iets te doen, zou de partner/vader dit kunnen opvangen of andere familie leden die dan toch vaak klaarstaan om iets te willen doen voor je, zelfs een vriend of vriendin zouden goed kunnen helpen om het verdriet draaglijker te maken.

vlinder5

Met dat willen doen bedoel ik o.a. foto's maken van je kindje, ook al is het erg verdrietig, later ben je er dankbaar voor dat je iets tastbaars hebt.

Ook kan er gekozen worden om een stichting die in het leven geroepen is, die kosteloos foto's maakt van je overleden kleintje, thuis of in het ziekenhuis, te vragen of zij je daarmee kunnen helpen.
Professionele fotograven die dit zijn gaan doen, omdat ze vinden dat het mooie foto's moeten zijn als herinnering.
De website van deze stichting is: www.makeamemory.nl
o.a. een haarlokje en of geknipte nageltjes kan je bewaren als herinnering.vlinder6

o.a. kan er gezocht worden naar een kistje, mandje of troostkorfje (zie verder op deze website) en contact daarover opnemen.
Er is gelukkig al wat meer keus om op te baren, in te begraven of cremeren voor de allerkleinsten.
Er zou gebeld kunnen worden naar de begrafenis ondernemer die jezelf kiest of er een goedkoop tarief is, om je kleintje te begraven of cremeren op een bepaalde tijd in de week, of navragen bij de uitvaartverzekering
waar je een verzekering bij hebt lopen, als je die hebt. o.a. bloemen kunnen er uitgezocht/besteld worden en kaartjes, als je daarvoor kiest, die kunnen uitgezocht en geschreven worden (niets moet, het mag, volg je eigen intuïtie, je gevoel). Of er worden op een simpele manier zelf kaartjes gemaakt.
Neem mooi wit, crème of gekleurd papier en maak kaartjes zo groot als een ansichtkaart, die kan je eventueel nog dubbelvouwen.
Met stift of kleurtjes kan je er wat moois van maken waar je goede herinnering aan overhoud.

Een fotootje van voetje of handje kan je ook in het kaartje plakken. Er kunnen b.v. twee gaatjes in gemaakt worden, met een perforator, waar je een mooi lintje door steekt en een stik in maakt, staat erg leuk. Er is altijd wel iemand in de familie die een bloem, hartje of iets anders kan tekenen met de naam en datum erbij. Het hoeft niet allemaal volgens de geijkte wegen, je kan het maken zoals je wilt.
Betrek kinderen er ook bij, als die er zijn, die moeten het ook verwerken en een plaatsje geven, zij kunnen ook goed meehelpen, laat ze bv. een mooie tekening maken, de kaartjes mooi maken of versieringen
knutselen of een knuffeltje uitzoeken dat meegegeven word aan het kindje.

Een mooie doek of dekentje waar je kindje in gelegen heeft net na de bevalling of al voorbestemd was voor je kindje, kan je meegeven.vlinder7
Met elkaar, diegene die er bij betrokken zijn dit te dragen en doen is een grote steun voor de ouders.
Bij het zelf doen bevrijd je jezelf en elkaar van verdriet, ook door er over te praten.
Dit komt ten goede aan het verwerkingsproces in het verlies van je kindje.

Je kan ook veel overdragen aan een uitvaart ondernemer die de officiële zaken allemaal regelt.
Gelukkig krijgen steeds meer kindjes een identiteit en worden ze begraven of gecremeerd.
De kindjes krijgen een plekje, ook de kindjes van een korte zwangerschapsduur.
Dit is alleen maar goed, omdat men deze verdrietige perioden nu op een normale manier kan gaan verwerken en het een plaatsje kan laten geven in je hart.

handjevoetje

  • Troost bieden verzacht het verdriet
  • Troost geef je jezelf om het afscheid een eigen karakter te geven.
  • Er is troost te vinden in de aandacht schenken aan het verlies.
  • Er komt een tijd om verdriet los te laten, geef het de tijd.
  • Verwerk de liefde voor je kindje in jou persoonlijk afscheid.
  • Samen delen in het verdriet geeft je troost.